Project in de Kijker: De bekroning van een bestaand gebouw.

De westelijke uitbreidingswijken van de stad Culemborg worden onder andere gekenmerkt door de thematische samenhang tussen de verschillende buurten in de wijken.  Deze buurten hebben een heldere structuur waarbinnen er variatie is in woningtypen samen met een sterke onderlinge architectonische samenhang. Ook het materiaal en kleurgebruik en de over het algemeen zorgvuldige en eenvoudige detaillering versterken het samenhangende beeld.

In de wijk Parijsch Landzicht, ook wel Hoge Prijs genoemd, liggen een aantal buurten die in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw zijn gerealiseerd. Een van die buurten is gelegen aan één van de toegangswegen tot het centrum van Culemborg. De buurt is opgebouwd uit enkele vrijstaande woningen, meerdere twee-onder-een-kapwoningen en een aantal rijen grondgebonden woningen. Daarnaast een klein appartementengebouw en een tweetal kantoorgebouwen. De hoogte van de woningen, het appartementengebouw en de kantoorgebouwen is minimaal twee lagen en over het algemeen (maximaal) drie lagen.

De gevels van de woningen zijn opgetrokken uit oranje en geel/lichtbruin metselwerk. De tweede laag heeft een houten plankenbekleding. Het hout is donkerbruin gebeitst. Het architectonische beeld kan worden omschreven als gemetselde schijven met in hout uitgevoerde terugliggende opbouwen. Waarbij deze houten gevel vooral ter plaatse van de kopgevels is doorgezet tot aan het maaiveld om op deze wijze de gemetselde schijven te kunnen vormen.
De woningen zijn plat afgedekt en de daken steken ruim over waarbij deze overstekken opvallend zijn vormgegeven en gematerialiseerd.

Aan de ingang tot de buurt staat een groter kantoorpand. Begin 2024 wordt de aanvraag behandeld om dit kantoorgebouw her te bestemmen tot woongebouw. Binnen de bestaande structuur van het gebouw en gebruikmakend van de bestaande ontsluiting, de lift en de trappen, is deze herbestemming tot woongebouw goed mogelijk. Er mag aandacht worden besteed aan de buitenruimten voor de woningen ter plaatste van de begane grond en de woningen op de eerste en tweede laag kunnen een balkon krijgen als buitenruimte.
Er wordt voorgesteld om een laag toe te voegen aan het drie lagen hoge gebouw zodat er meer woningen kunnen worden gerealiseerd.

In eerste instantie wordt een ontwerp gepresenteerd waarbij het de bedoeling is om bovenop de derde laag een vierde laag te realiseren die net als de onderliggende laag wordt afgewerkt met donkerbruine houten planken en min of meer dezelfde gevelopeningen. Deze vierde laag ligt enigszins terug ten opzichte van de derde laag, en ook deze vierde laag wordt plat afgedekt en voorzien van ruim overstekende dakranden.

De vierde laag betekent dat de maximale hoogte van drie lagen binnen deze buurt wordt doorbroken. Er is voldoende ruimte rond het gebouw. Aan de voorzijde ligt een brede weg en aan de andere zijde een ruime parkeerplaats. Maar is de wijze waarop de extra laag wordt toegevoegd wel de juiste. Het hoger aanbrengen van de overstekende dakrand, de ‘pet’ van dit gebouw en de verschillende andere gebouwen, zal de samenhang verstoren. Het beeld zal ontstaan van een optopping op een al bestaande optopping. Het beeld van de overstekende dakranden op gelijke hoogte, boven de derde laag, is sterk en bepalend voor de buurt. Er wordt gevraagd om juist dit uitgangspunt te respecteren.

Er volgt een aangepast ontwerp. Boven op het bestaande gebouw wordt zonder aanpassingen te hoeven maken aan het bestaande gebouw, een verdieping geplaatst die afwijkend is in materialisatie en kleur. Boven op de bestaande overstekende dakrand wordt een hekwerk geplaatst met hierachter de buitenruimten van de woningen. De terugliggende gevel wordt voorzien van een licht grijze vezelcement beplating. Afwijkend en op zichzelf staand. De bekroning op en van het bestaande gebouw.

Met de uitvoering is inmiddels gestart.